از کنارم می گذريد

اسیریم،

 در بودن

اسیریم،

 در لحظه لحظه ها

اسیریم،

 در جای جای این مکانهای نا آشنا

اسیریم،

 در نگاه های غریبه تر از خود

اسیریم،

 در حس عذاب آلود فهم آدمیت

اسیریم،

در خواستن هر آنچه از آن ما نیست

اسیریم،

در زندگی که پایانی دارد نه چندان نزدیک

اسیریم،

در ترسهای کودکانه و کابوسهای شبانه

اسیریم،

در مرده گی میان نفس های مکرر

اسیرم ،

در هوس فزاینده  یک مرخصی کوتاه از زندگی

...

منصوره