بزممان چیزی کم نداشت.
ماه بود.
کویر بود.
بوی خوش شب بود وحتی
زمزمه آرام تاریکی.
چه باک تا نغمه ماه بود و رقص آتش.
اما ترس از کدام سوی این ضیافت ظهور کرد ؟
این ناخوانده میهمان غماز.
حالا تنها کویر است
و آتش و هیاهوی تاریکی.
منصوره