از کنارم می گذريد

پرسه های شبانه ام

عادتیست طاقت فرسا تر از

نفس نفس زدنهای روزانه.

هق هق های هرگزم

یا گلایه های غیرممکن

که همیشه هستند.

آه

خراشی نمی دهی

این پوسته نازک باقی مانده را؟

به جستجوی آنچه که هست یا باید باشد؟

پیدایم کن از ناپیدایی که گرفتار آنم

یا بگذار با هم گم شویم

که پیدایی چون تو خواهم.

منصوره